Skip to main content

Zamek w Toszku, Burg Toszek








Zamek w Toszku – częściowo zrekonstruowana w drugiej połowie XX wieku budowla z XV wieku, obecnie siedzibatoszeckich placówek kultury.
Historia budowli obronnych w Toszku sięga prawdopodobnie X–XI wieku, kiedy to na miejscu obecnego zamku stał drewniany gród, niegdyś kasztelania, należący w okresie rozbicia dzielnicowego do książąt śląskich, zastąpiony murowanym zamkiem na początku XV wieku. W 1429 r. zniszczyli go husyci, a odbudował i uczynił z niego swoją stałą siedzibę Przemysław Toszecki, książę z linii oświęcimskiej. Po jego śmierci w 1484 zamek był własnością książąt opolskich do śmierci Jana II Dobrego w 1532 r., a potem jako lenno królów czeskich przeszedł w ręce Habsburgów. Następnie zastawiony rodzinie Redernów został przez nią wykupiony w 1592 r. i odbudowany w stylurenesansowym. Redernowie nie tylko naprawili zniszczenia spowodowane pożarem z 1570 r., ale dodatkowo dobudowali pomieszczenia mieszkalne w części bramnej. Siostrzenica Jerzego II Rederna wyszła za mąż za hrabiego Kaspra Colonnę, któremu później jako właścicielowi zawdzięczał toszecki zamek kolejną przebudowę. W XVIII wieku rezydencja kilkakrotnie zmieniała właściciela, najpierw był nim baron Johann Dietrich von Peterswald, potem Franciszek Karol Kotuliński, Pasadowscy, w końcu rodzina poety Josepha von Eichendorffa. W 1797 r. Eichendorfowie sprzedali posiadłość hrabiemuFranciszkowi Adamowi Gaschinowi. Po pożarze z 1811 r. nie planowano już odbudowy rezydencji; w 1840 r. ruinę kupił Abraham Guradze. Jego rodzina była w posiadaniu zamku do II wojny światowej. W latach 1957–1963 zamek został częściowo odbudowany.
Całość pierwotnego założenia zamku znajduje się dziś pod ziemią. Prace archeologiczne pozwoliły stwierdzić, że do pierwszej murowanej budowli należy środkowa część bramy wjazdowej. Również czterokondygnacyjna baszta u podstawy czworoboczna, powyżej ośmioboczna stoi na swoim pierwotnym miejscu, kryjąc pod sobą głębokie lochy. Za czasów Colonna powstały dwie boczne flankujące wjazd wieże. Budynek od północnej strony muru obronnego był w XVII wiekustajnią, o czym świadczyły zachowane ozdobne żłoby końskie w formie wnęk; w XVIII wieku zamieniony został naoranżerię. Prace przy przebudowie zamku zlecił Colonny mediolańskiemu architektowi Janowi Seregno, który był prawdopodobnie autorem projektu dwóch kamiennych ozdobnych portali: mniejszego nad wjazdem do stajni (z herbem Colonnów) i głównego wiodącego do rezydencji.
Źródło: Wikipedia.pl

Comments

Popular posts from this blog

Cuca Roseta - Zabrze

Stare Gliwice / Alt Gleiwitz

Nazwa Stare Gliwice pojawia się pierwszy raz w dokumencie z 1317 roku. Dokumentem tym jest akt notarialny (zachował się tylko jego odpis) wystawiony przez łabędzkiego proboszcza. Z dokumentu wynika, że Stare Gliwice należały do parafii w Łabędach.

Podczas Plebiscytu na Górnym Śląsku uprawnionych do głosowania było w Starych Gliwicach 636 osób, z czego 597, ok. 93,9%, stanowili mieszkańcy (w tym 593, ok. 93,2% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 633 głosy (ok. 99,5% uprawnionych), w tym 630 (ok. 99,5%) ważnych; za Polską głosowało 447 osób (ok. 70,6%), a za Niemcami 183 osoby (ok. 28,9%)
----------------------------------
Durch seinen ländlichen Charakter und der Nähe zur Stadtgrenze von Gleiwitz wurde Alt-Gleiwitz zu Beginn des 20. Jahrhunderts zu einem Ausflugsziel der Gleiwitzer.

Bei der Volksabstimmung am 20. März 1921 stimmten 183 Wahlberechtigte für einen Verbleib bei Deutschland und 447 für Polen. Alt-Gleiwitz verblieb beim Deutschen Reich. Bis 1945 befand sich…